دایناسور

شروع دوباره
نویسنده : محمد - ساعت ٥:۳۱ ‎ب.ظ روز ٩ اسفند ۱۳٩۳
 

 
 
دایناسور در جشنواره8: کوچه بی نام
نویسنده : محمد - ساعت ۸:٠٧ ‎ق.ظ روز ٢۳ بهمن ۱۳٩۳
 

امشب فیلم کوچه بی نام را دیدم
فیلم خوب هاتف علیمردانی (فیلم اول علیمردانی "به خاطر پونه" هم دیدنی بود)
یک درام خانوادگی در مورد یک خانواده متوسط رو به پایین و ساکن پایین شهر که اکثرا در سینما و تلویزیون ایران یا بصورت کمدی به آنان پرداخته شده یا تراژدیک و تلخ.
اما این بار یک ملودرام واقع گرایانه که مناسبات موجود در این طبقه را به خوبی بازنمایی کرده را شاهدیم.
فیلمنامه خوب و کم نقص، بازی‌های یکدست و خوب بویژه فرشته صدرعرفایی (اگه سیمرغ گرفت تعجب نکنید) و باران کوثری
دیالوگ منتخب:عشق بدترین درد سر دنیاست.
مهمترین ویژگی فیلم برای من شخصیت ماندگار و دوست داشتنی "حاج مهدی" بود که با هنرمندی فرهاد اصلانی عزیز آفریده شده.
سکانس پایانی فیلم با وجود زیبایی شگفت انگیزش، زاید است که امیدوارم در اکران عمومی حذف بشه.
سه ستاره از پنج ستاره تقدیم به فیلم شریف و ایرانی کوچه بی نام


 
 
دایناسور در جشنواره 7: ایران برگر
نویسنده : محمد - ساعت ۱:۳٢ ‎ق.ظ روز ٢٠ بهمن ۱۳٩۳
 

 

 

ایران برگر را دیدم
فیلمی در ژانر کمدی از مسعود جعفری جوزانی
فیلمی برگرفته از چند مجموعه طنز تلویزیونی و بازیگران آنها ( شب های برره، پایتخت و ...) با یک فیلمنامه ضعیف بعلاوه‌ی دستی بازتر برای شوخی های مبتذل و سیاسی منهای خلاقیت و نوآوری می شود ایران برگر!
مضحکه قومیت، لهجه، فقر، زنان شاید بتواند تماشاگران عادت کرده به کمدی های سطح پایین را بخنداند اما قطعا ماندگار نخواهد بود.

به این ضعف ها نام بی مسما فیلم که شاید نشات گرفته از اسپانسر فیلم است و نتیجه گیری سیاسی فیلم را اضافه کنید که واقعا متاثر کننده است ( برای توضیح بیشتر باید قصه فیلم را برملا کنم)
شاید اگر تیتراژ پایانی و صدای زیبای شهرام ناظری عزیز و شعر زیبای سیاوش کسرایی نبود فقط تاسف برای من باقی می ماند که بدترین نقش آفرینی علی نصیریان را در یک کمدی کم مایه دیده ام.
یک  ستاره از پنج ستاره برای تک لحظات شیرین ایران برگر و صدای شهرام خان ناظری.


 
 
دایناسور در جشنواره 6: رخ دیوانه
نویسنده : محمد - ساعت ٧:٥٤ ‎ق.ظ روز ۱٩ بهمن ۱۳٩۳
 

 
 
← صفحه بعد