دایناسور

بین خطوط
نویسنده : محمد - ساعت ٥:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱٠ تیر ۱۳٩٦
 

دیدید توی ترافیک بعضی از راننده ها که چرخ ماشین شون را میدازند توی یه لاین و یه چرخ را توی لاین دیگه تا هر طرف که زودتر راه باز شد برند همون طرف؟


حالا حکایت موضع گیری بعضی هاست.


آموزش رانندگی سیاسی: شما باید از بین خطوط راه بروید نه خطوط از بین شما!


 
 
خیرات نمره
نویسنده : محمد - ساعت ٥:٠٧ ‎ب.ظ روز ٢۳ شهریور ۱۳٩٤
 

دوران ابتدایی یه خانم معلم داشتیم که زنگ نقاشی می گفت نقاشی بکشید و آخر سر نمره میداد و جالب اینکه به همه 20 میداد!
به منی که عاشق نقاشی بودم و سر یک اسب را با تمام جزییات و سایه روشن (تو اون سن) می کشیدم تا بچه هایی که چشم -چشم دو ابرو می کشیدند یا سه تا خط را به هم وصل می کردندکه یعنی خونه است و حتی به کسایی که من براشون یه نقاشی هول هولکی با کلی ایراد (از نظر خودم) کشیده بودم.
همه بچه های کلاس این خانم معلم را عاشقانه دوست داشتند الا من!
الان به این فکر می کنم که چرا من با اون همه علاقه به نقاشی چرا نقاش نشدم؟ اصلا چرا دیگه نقاشی نمی کشم ؟(حتی سر اون اسب را؟)
آیا از بچه های اون کلاس کسی نقاش شده؟
نمی دونم!


 
 
نوستالژی + رضاعطاران
نویسنده : محمد - ساعت ٥:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳ تیر ۱۳٩٤
 

نهنگ عنبرِ سامان مقدم را دیدم

لحظات و موقعیت های خنده داری داشت که به مدد طنازی رضا عطاران و پتانسیل های خنده آور نوستالژی­ های دهه شصت، حاصل شده بود.

تقریبا در تمام سکانس­ های فیلم عطاران حضور داشت و یک تنه فیلم را پیش می برد.

این فیلم هم همچون فیلم " خوابم میاد" رضا عطاران الگوی روایت خود را از فیلم های اولیه "وودی آلن" همچون" پول را بردار و فرار کن" و "موزها" گرفته  و تا وقتی که این الگو را رعایت می کند موفق است.

فیلم لحظات کمیک خوبی داشت و می توانست به همین جا قناعت کند اما رفتنش به سمت ملودرام یک اشتباه استراتژیک بود و پایان بندی کلیشه ای و بد فیلم از همین تصمیم اشتباه ناشی شده است.

ریتم فیلم هم با حال وهوایش هم خوانی ندارد چرا که مابین کمدی با ضرب آهنگ تند و درام با ریتم کشدار سردرگم است و بر خلاف قصه فیلم بیش تر کشدار شده است.

در مورد نام فیلم هم حرف دارم اما برای جلوگیری از افشای قصه باشد برای بعد؛ فقط مختصر اینکه اگر سکانس پایانی فیلم نبود اسم با مسماتر می شد.

با تمام این نقاط ضعف "نهنگ عنبر" را برای تماشا و خندیدن در این ایام به دوستان پیشنهاد می کنم.


 
 
داعش و رسانه
نویسنده : محمد - ساعت ۱:۳٤ ‎ق.ظ روز ٩ تیر ۱۳٩٤
 


1. قطعا موفقیت هیچ پروژه و ماموریتی در دنیای معاصر بدون مدد از رسانه قابل تصور نیست.(هر چند هنوز عده ای قبول ندارند)
2. هر چه پروژه مورد نظر نیاز به نیروی انسانی داشته باشه نیاز به رسانه بیشتر میشه.
3. گروه داعش بر خلاف ظاهر بدوی شان با دنیای جدید آشنایند و رسانه های مدرن و شبکه های اجتماعی را برای ترویج عقایدشان و جمع آوری نفر استفاده کرده و می کنند،تولید محتوا، حجم بالای فعالیت در رسانه های مجازی و شبکه های اجتماعی از جمله توئیتر و فیس بوک گواه این مدعاست(ظاهرا روزنامه و مجلاتی هم دارند که کیفیت بالایی دارند)
4. اما قطعا قدرت گرفتن داعش تنها وابسته به رسانه ها نبوده، مبنای فکری و روش عمل این گروه دوستداران زیادی در سطح جهان دارد، نازی ها، القاعده، طالبان و ... مروج همین طرز تفکر بودند، نوعی نژاد پرستی و آپارتاید افراطی که این بار عقیده هم بشدت پشتوانه اش شده، عده ای را با تزویر و با وعده بهشت، برخی را با زر های حاصل از چاههای نفت و قاچاق نفت و گروه سرخورده و طرد شده ای از دنیای مدرن با عقده حقارت ، که دنبال جبران حقارت خود هستند با یاری رسانه ها جمع کرده و در فکر تاسیس دولت اسلامی عراق و شامات است و برای این هدف از هیچ کاری ترس ندارد.
5. مسایل پشت پرده و سیاسی رشد این گروه هم که بماند.
لینک مرتبط


 
 
← صفحه بعد