دایناسور

دایناسور در جشنواره 14
نویسنده : محمد - ساعت ٥:۳۳ ‎ب.ظ روز ٢٤ بهمن ۱۳٩٤
 

"لانتوری" ساخته رضا درمیشیان را دیدم.
فیلمی اجتماعی که به مشکلات و معضلات اجتماعی این سالها می پردازد.
ایده ی فیلم خیلی خوبه و مورد علاقه من
سه خطی داستان هم خوبه
اما وقتی که این ایده به فیلمنامه و اجرا میرسه کار خراب میشه
نوع روایت که تلاش شده به شیوه فیلم های مستند باشه پاشنه آشیل فیلمه. فیلم بیشتر شبیه مستند شوک شده تا فیلم سینمایی. نوع کارگردانی و قاب بندی قصه هم بیش از حد جلوه فروشانه است. فرم بر محتوا غلبه کرده و برای تاثیر گذاری بر مخاطب از هیچ چیز فروگذار نشده است.
اگر سینما هنر است همین جاها راهش را از مستندنگاری جدا می کند.
تعلیق اندازه دارد، بازی با احساسات تماشاگر اندازه دارد و اگر این اندازه را نگه نداری دستپختت شور یا تند می شود (البته غذای شور و تند مخاطب خاص خود را دارد و البته در یاد همه می ماند اما در بخش خاطرات ناخوش )
ایده فیلم در مورد بخشش است اما عمده ی فیلم به چیز دیگری می پردازد و انگار مقدمه از خود متن بیشتر است.
اما خوبی های این فیلم:
اول:  ایده فیلم
دوم: بازی های خوب
سوم: حضور گرم اردشیر رستمی عزیز و حرف های و شعر خوانی زیبایش ( همه ما در درون مون یه هیتلر و یه ماندلا داریم، جامعه است که یکی شون را بیرون می کشه)
چهارم: مریم پالیزبان که دیگر خودش به شخصیت تبدیل شده
پنجم:موسیقی زیبای استاد کیهان کلهر عزیز بر روی تیتراژ پایانی.
امیدوارم درمیشیان که سینما را می شناسد فیلم های بعدی اش را با آرامشِ هنرمندانه بسازد.
دو ونیم ستاره از پنج ستاره برای لانتوری.

پ.ن: در مورد لانتوری حرف زیاد دارم که بعدا بصورت مفصل می نویسم.


 
 
دایناسور در جشنواره 13
نویسنده : محمد - ساعت ٥:٢٧ ‎ب.ظ روز ٢٤ بهمن ۱۳٩٤
 

"پل خواب" اولین فیلم بلند سینمایی اکتای براهنی را دیدم
همانطور که اعلام شده بود فیلم اقتباسی آزاد بود از جنایات و مکافات داستایوفسکی.
پل خواب از جهت تصویری زیباست و بازی ساعد سهیلی و اکبر زنجانپور هم دیدنی و باور پذیر است اما ضعف فیلمنامه و یکدست نبودن بازی ها جایگاه فیلم را تنزل داده است.
دو ستاره از پنج ستاره برای پل خوابِ پسر استاد رضا براهنی.


 
 
دایناسور در جشنواره 12
نویسنده : محمد - ساعت ٥:٢۳ ‎ب.ظ روز ٢٤ بهمن ۱۳٩٤
 

"به دنیا آمدن" به کارگردانی محسن عبدالوهاب را دیدم
فیلم در مورد ملاحظات اخلاقی، اجتماعی و اقتصادی فرزند آوری است. موضوع مهمی که در این سالها اهمیت زیادی داشته و عبدالوهاب سعی کرده بدون جانبداری حرفهای دو طرف دعوا را بیان کند هرچند در کلیت خیلی بی طرف نیست و به جانب زن غش می کند.
بازی عالی الهام کردا و خیلی خوب هدایت هاشمی و مناسبات بین این زوج خوب و باورپذیر تصویر شده اما متاسفانه همه این نقاط مثبت در یک سوم پایانی فیلم خراب می شود و منطق شخصیت ها و اتفاقات فراموش می شود.
فیلمنامه در کنار موضوع اصلی به سایر مسایل اجتماعی از جمله نوجوانان و شهرنشینی میپردازد.
یک شخصیت خوب هم در فیلم هست که خیلی پسندیدم و آن هم رضا دوست نقش اول فیلم است که یک کافی شاپ را مدیریت می کند.
دو ستاره از پنج ستاره از آن فیلم محسن عبدالوهاب


 
 
دایناسور در جشنواره 11
نویسنده : محمد - ساعت ٥:۱۸ ‎ب.ظ روز ٢٤ بهمن ۱۳٩٤
 

"گیتا" ساخته اول مسعود مددی را دیدم
داستان یک زندگی باورپذیر که یک اتفاق تلخ همه چیزش را به هم می ریزد.
بازی خوب مریلا زارعی و بعد حمید آذرنگ فیلم را دیدنی کرده
چند اشتباه فیلمنامه و چند تصویر غیر فوکوس(فولو) چند پلان پر گرین و کم نور و ...
اما فیلم ارزش دیدن دارد
دو ستاره از پنج ستاره برای گیتا .


 
 
← صفحه بعد