دایناسور

سفر
نویسنده : محمد - ساعت ٧:٢۸ ‎ق.ظ روز ٢٢ امرداد ۱۳٩٢
 

سفرها قابله های افکارند . مکان های اندکی به اندازه هواپیما، کشتی یا قطار در حال حرکت منشا گفتگوهای درونی هستند . گویی همبستگی غریبی میان چیزی که مقابل چشممان قرار دارد و افکار درون ذهنمان وجود دارد . گاهی افکار بزرگ به مناظر عظیم نیاز دارند ، و افکار جدید به مکان های جدید. ظاهرا افکار درونی که به درجا زدن گرایش دارند، با گذر سریع مناظر به تحرک در می آیند . ...... از میان تمام وسایل نقلیه مسافرتی ، قطار احتمالا بهترین مددکار اندیشیدن است : مناظر بیرون به هیچ وجه یکنواختی بالقوه مناظر بیرون کشتی یا هواپیما را ندارد ،.... پس از ساعتها افکار رویایی در قطار ، ممکن است احساس کنیم به خودمان بازگشته ایم – به عبارت دیگر بازگشت به احساسات و افکاری که برایمان مهم هستند . لزوما در خانه نیست که باخویشتن خویش روبرو می شویم . اسباب و اثاثیه خانه مصرانه القاء می کنند که نمی توانیم عوض شویم چون آنها نمی توانند عوض شوند . چیدمان خانگی ، انسانی را که در زندگی عادی هستیم ، ولی آن کسی که در اصل هستیم ، در بند می کند . "

از کتاب هنر سیر و سفر
آلن دوباتن
 
پی نوشت:شاید قبلا هم این مطلب را استفاده کرده باشم اما حالا که از مسافرت برگشتم دوباره یادش افتادم و کاملا بهش باور دارم.