دایناسور

از سر ناچاری
نویسنده : محمد - ساعت ٢:٥٤ ‎ب.ظ روز ٢٤ خرداد ۱۳٩٢
 

وقتی توانایی همنوا کردن مردم را با طرز فکر و جهان بینی خود نداریم و چون امر اجتماعی را نمی توان فردی انجام داد باید به جمع پیوست و جمعیتی را که بیشترین شباهت و تقریب ذهنی با ما دارد، برگزینیم و به آن ها بپوندیم.

تغییرات جزیی را به آرزوهای بلند ترجیح دهیم و گام های کوچک برای رسیدن  به آرمان های بزرگ برداریم.

  در ضمن وقتی کسی از موقعیتی فرار می کند مجال فکر کردن به جهت  و مقصد فرار را ندارد بلکه  فقط از خطر می گریزد. حالا من در حال فرار از موقعیت خطرم.

به امید روزهای خوب 

 پی نوشت:

این پست را  ساعت 14 جمعه نوشتم اما دوستان پرشین بلاگ فقط با 30 ساعت تاخیر، ساعت 20 روز شنبه منشرش کردند و خاصیتش از بین رفت. خواستم حذفش کنم اما گفتم بماند برای یادگاری.

من ساعت 20 جمعه رای دادم و این پیامک را هم برای تهییج و تشویق دوستان فرستادم "من بخاطر وطن و روشن ماندن کور سوی امید اصلاح وضع موجود و همراهی با امیدواران به آینده ایران، رای خود را به خیر المجبورین شیخ حسن روحانی دادم . وتوکل علی ا..."

این دو تا پست خوب و مرتبط را هم بخوانید:

به نفع روحانی، انصراف می‌دهم!

 

 موجیم که آسودگی ما عدم ماست