دایناسور در جشنواره 3

هیچ کجا ، هیچ کس

سومین فیلم "ابراهیم شیبانی" آشکارا پیشرفت او را درعرصه کارگردانی، میزانسن و هدایت بازیگران نشان می دهد. "هیچ کجا، هیچ کس" تریلری جاده ای و جذاب است که برای سینمای بدنه و کم تنوع سینمای ایران نعمت است. هرچند سبک روایت پازل‌گون و موزائیکی فیلم را برخی منتقدین مناسب این قصه نمی دانند اما بنظر من برگزیدن این روایت به جذابیت و معماگونه گی آن افزوده است. قصه فیلم 21 گرم به عنوان نمونه ای درجه یک از سبک روایت موزائیکی را نمی توان بصورت خطی روایت کرد اما نمونه های ضعیف این گونه روایت انگار فرمی تحمیلی هستند به فیلم. نکته مهم اینجاست که کیفیت بهره برداری از این روش هم در موارد مختلف با هم فرق دارد و برخی مواقع افراط و گاهی نابلدی باعث فراری دادن مخاطب می شود. اما در مورد این فیلم نوع روایت آزار دهنده نیست و بر جاذبه فیلم افزوده است.

بازی خیلی خوب محمد رضا فروتن بعد از مدت ها و بازی های خوب سایر بازیگران هم کیفیت فیلم را افزایش داده است و لوکیشن های زیبای فیلم از جنبه بصری فیلم را تقویت کرده است.

( در ادامه برخی از داستانهای فیلم لو می رود)

اما مهم ترین ضعف فیلم این است که هیچ کدام از نقش ها، "شخصیت " نیستند یعنی رفتارشان در مواردی توجیه پذیر و منطقی نیست و شناسنامه مشخصی ندارند. رضا کیانیان مذهبی ،راننده لوکوموتیو، با آن ماشین گران قیمت! به راحتی و مسلط آدم می کشد! دختر این پدر که کاملا دست و پا جلفتی است در وسط بیابان براحتی نقش یک مامای حرفه ای را بازی می کند و...

با این حال هیچ کجا، هیچ کس فیلمی است که اگر بعنوان سرگرمی ببینید، راضی از سینما بیرون خواهید آمد.

/ 2 نظر / 13 بازدید
مریم

سلام دوست عزیز مطلب جدیدتون رو خوندم امیدوارم موفق باشید با یکسری مطالب جالب و خواندنی بروز شدم من تو وبلاگم از همه چیز و از همه جا می نویسم و گاهی هم وبلاگ ها رو می خونم به وبلاگ من هم سری بزن موفق و موید باشید مریم