دایناسور در جشنواره 6: رخ دیوانه

 
فیلم رخ دیوانه را دیدم
فیلمی اجتماعی و در ژانر معمایی از ابوالحسن داوودی با فیلمنامه‌ای از محمدرضا گوهری
فیلمی که محور اصلی آن روابط شکل گرفته از طریق شبکه‌های اجتماعی و مجازی است و قصد دارد قصه‌ای پر تعلیق تعریف کند که به مشکلات جوانان این روزگار بپردازد که تا حدودی موفق بوده است.
اما مشکل من با فیلم لحن آن، ضعف شخصیت پردازی تقزیبا همه کاراکترها و مهم تر از آن ضعف در دیالوگ نویسی است. دیالوگ‌هایی که در اکثر مواقع نتوانسته  بازنمایی درستی از نحوه محاوره جوانان این سال‌ها ارایه کند و این بیشترین ضربه را به واقع گرایی و باورپذیری فیلم زده است.
موارد دیگری هم هست که وارد شدن به آن ها به افشا  قصه منجر می شود و لذت تماشای فیلم را از بین خواهد برد و به این دلیل به آنها اشاره نمی کنم، فقط اینکه کارگردان و فیلمنامه نویس حداقل باید به قراری که با مخاطب خود می گذارند وفادار بمانند و چارچوب‌های روایتی که خود بنا کرده‌اند را نقض نکنند (که می کنند)
بازیگران رخ دیوانه هم در حد متوسط هستند و تکرار نقش آفرینی‌های پیشین شان است، طناز طباطبایی، صابر ابر، نازنین بیاتی و ساعد سهیلی یک بازی معمولی اما کم نقص ارایه دادند و متاسفانه امیر جدیدی به عنوان راوی و شاید نقش اول فیلم ضعیف بود.
باتمام این حرف‌ها، ریتم فیلم و تعلیق آن همچنین پرداختن به تبعات منفی شبکه‌های مجازی به همراه تیتراژ پایانی فوق العاده فیلم که با صدای کاوه آفاق تزیین شده است، رخ دیوانه را به یکی از پر فروش ترین فیلم های سال آینده تبدیل خواهد کرد.
دو و نیم ستاره از پنج ستاره از آن رخ دیوانه
/ 0 نظر / 33 بازدید